Νερό κι αλάτι, 300 βράχοι

Στίχοι και video από ένα τραγούδι που έγραψαν οι «Υπεραστικοί» για τους μετανάστες απεργούς πείνας. Για την αντίσταση και την αλληλεγγύη – ΤΟ ΑΛΑΤΙ ΤΗΣ ΓΗΣ

«Νερό κι αλάτι»

«…Για τους δικούς σου, από την ώρα που φεύγεις μετανάστης είσαι ήδη σαν νεκρός, στρώνουν κάθε βράδυ τραπέζι κι εσύ λείπεις. Τους είπα να με κλάψουν 40 μέρες, κι αυτό ήταν. Κι εμείς αν πεθάνουμε, θα κοιμόμαστε για πάντα ήσυχοι. Όμως, αυτοί που δε μας δίνουν μια σφραγίδα δε θα κοιμούνται ήσυχοι ποτέ. Θέλω να πω και μια κουβέντα στους Έλληνες φίλους που έκανα: μπήκατε στην καρδιά μου. Ζήσαμε ευτυχισμένοι. Και σε όλους αυτούς που μας φέρθηκαν άσχημα, μας έφαγαν λεφτά: σας τα χαρίζω, σαν να μην έχει γίνει τίποτα. Αντίο σας».

Χασάν
Ένας από τους 300 εργάτες μετανάστες απεργούς πείνας.

Σαράντα μέρες κλάψε με πατέρα,
ρημάξανε τον τόπο μας, θα φύγω.
Ανθρώπινη ζωή θα πάω να χτίσω,
τους φράχτες και τις νάρκες θ’ αψηφήσω.

Στη φτώχεια που γεννήθηκα η ανάγκη με παιδεύει.
Αδιέξοδες οι μέρες μου κι οι νύχτες μου συντρίμμια.
Δουλέμποροι σταθήκανε μπροστά μου,
σε μαύρα σαπιοκάραβα με ρίξαν.

Με φόρτωμα της γης τους κολασμένους
στα άγρια τα πελάγη ξανοιχτήκαν.
Στο κύμα που λυσσομανά η ανάσα μας κομμένη,
να κρέμεται απ’ το βλέμμα μας μια τόση δα ελπίδα.

Σε τούτα εδώ τα χώματα που ήρθα,
στ’ αμπέλια, στις ελιές, μέσα στους κάμπους
αβγάτιζα το βιος του αφεντικού μου,
φωνή δεν είχα, μαύρη η δουλειά μου.
Κλεισμένος σ’ εργοτάξια, θαμμένος σε υπόγεια,
να τρέφονται απ’ τη σάρκα μου αχόρταγα θηρία.

Νερό κι αλάτι, 300 βράχοι
και λίγοι κόκκοι ζάχαρης,
πριν με μετρήσει η ζυγαριά
να αργοσβήνω, πολεμώντας.

Ο ιδρώτας μου κυλούσε μες στις πόλεις,
σε δρόμους, εργοστάσια, ναυπηγεία.
Τα χέρια μου πληγιάζαν στους χειμώνες
που μάτωνα για ξένα μεγαλεία.
Και στήριγμα στους γέροντες που απόβλητοι σωπαίναν.
Στο άδειο προσκεφάλι τους μια στάλα από φροντίδα.

Αυτοί που νόμιμα μ’ απομυζούσαν
λαθραία ονομάσαν τη ζωή μου,
να ιδρώνω, να κοπιάζω, να παράγω,
μα δίκιο να μη βρίσκω στο κελί μου.
Και τρέμω τα τσιράκια τους που με παραφυλάνε.
Γυρεύω τα αδέρφια μου, τους ντόπιους τους εργάτες.

Νερό κι αλάτι, 300 βράχοι
και λίγοι κόκκοι ζάχαρης,
πριν με μετρήσει η ζυγαριά
να αργοσβήνω, πολεμώντας.

Ο θάνατος πια δε θα με τρομάξει,
πεθαίνω τώρα πλάι σε συντρόφους.
Πατρίδα μου είναι η σφιχτή γροθιά μου
κι ο αγώνας για της τάξης μου τα δίκια.
Ζωή να χτίσω πάλεψα κι αυτοί με πολεμάνε.
Αυτοί που όλο το μόχθο μας δικό τους τον κρατάνε.

Νερό κι αλάτι, 300 βράχοι
και λίγοι κόκκοι ζάχαρης,
πριν με μετρήσει η ζυγαριά
να αργοσβήνω, πολεμώντας.

Αντίο σας.

Αμπντούλ, Νορντίν, Αχμέντ,
Εργάτη μετανάστη
Χαμίντ, Χασάν.
αδερφέ μου.

ΥΠΕΡΑΣΤΙΚΟΙ
24/2/2011

Advertisements
  1. Δεν έχω λόγια… Δεν μένει φωνή.

  2. Το παιδί με την μπλε κουκούλα και το τζιν που φαίνεται στην παγωμένη εικόνα του video το γνώρισα το πρωί σε ένα από τα νοσοκομεία. Μαζί και μερικούς ακόμα απεργούς. Είναι παιδιά! Είναι νέα παιδιά. Σ’ αυτή την ηλικία εμείς χαιρόμασταν τη ζωή και αυτοί δίνουν αγώνα γι’ αυτήν. Όχι για το «πως» αλλά για το «αν» της ζωής τους. Είναι τραγικό και δεν με νοιάζουν ούτε χώρες ούτε τίποτα. Είναι απάνθρωπο να χρειάζονται οι σφραγίδες που έχουν στα χέρια τους τα λαμόγια αυτής της κυβέρνησης κι αυτού του κόσμου για να μπορούν να έχουν ζωή αυτά τα παιδιά. Χοντροί στην πέτσα, το μυαλό και την τσέπη αποφασίζουν για την ζωή αυτών που χτίζουν τα παλάτια τους με τον ιδρώτα και το αίμα τους. Θέλω να σκίσω τα χαρτιά μου. Τα σιχαίνομαι πια….

  3. Είναι νέα παιδιά. Σ’ αυτή την ηλικία εμείς χαιρόμασταν τη ζωή και αυτοί δίνουν αγώνα γι’ αυτήν. Όχι για το “πως” αλλά για το “αν” της ζωής τους.

  4. 98 απεργοί πείνας στα νοσοκομεία
    Διαδήλωση αλληλεγγύης την Παρασκευή 4 Μάρτη (39η ημέρα απεργία πείνας) Μουσείο, 6:00μ.μ.

    «Αργοσβήνω πολεμώντας»
    Από το «Νερό κι Αλάτι-Ένα τραγούδι για τους 300» των Υπεραστικών

    Η Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στους 300, ανταποκρινόμενη στην πρόταση των μεταναστών απεργών πείνας, καλεί σε διαδήλωση αλληλεγγύης την Παρασκευή 4 Μάρτη (Μουσείο, 6:00). Την ώρα που οι απεργοί πείνας που βρίσκονται στα νοσοκομεία της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης φτάνουν τους 100, η κυβέρνηση επιχειρεί να στηρίξει την πολιτικά έωλη αδιαλλαξία της με τα μόνα όπλα που της έχουν απομείνει: το ψέμα και τη συκοφάντηση. Μάταιη η προσπάθεια όμως. Αυτό το «κράτος που προσπαθεί να θριαμβεύσει με μια ατέλειωτη στριγκλιά» παρουσιάζεται ανήμπορο μπροστά στο φρόνημα και το ήθος των 300 απεργών πείνας, που αγωνίζονται με μόνο όπλο εκείνο το βασικό πυρήνα της ύπαρξης που παραμένει πάντοτε αναπαλλοτρίωτος από την εξουσία.
    Κάθε μέρα που περνάει, η πολιτική χειρονομία των μεταναστών απεργών πείνας βρίσκει ολοένα και περισσότερους αποδέκτες. Ολοένα και περισσότεροι καταλαβαίνουν ότι αυτός ο αγώνας που συνεχίζεται 38 ημέρες τώρα στην Υπατία, το ΕΚΘ και τα νοσοκομεία, δεν είναι μόνο αγώνας ενάντια στο απαρτχάιντ που υφίστανται οι ξένοι εργάτες. Είναι αγώνας όλων των εργαζόμενων ενάντια στην οργανωμένη αθλιότητα που στραγγαλίζει το παρόν και λεηλατεί το μέλλον.
    Μένει πια στην κυβέρνηση να πάρει τις αποφάσεις τις. Ή να αποδεχτεί το αυτονόητο ή να πάρει τη δική της θέση στη βίβλο της αγριότητας.
    Αθήνα 3/3/11( 38η ημέρα απεργίας πείνας )

    Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στους 300 μετανάστες απεργούς πείνας
    http://hungerstrike300.espivblogs.net/

  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: